انجمن مهندسی صنایع ایران

همزمان با پیشرفت و تحول سریع علوم و فنون و پیچیدگی های روزافزون آن، نظام های تولیدی و خدماتی نیز گسترش یافته اند که در این میان اداره صحیح و مناسب این گونه واحدها مستلزم بکارگیری تکنیک های علمی و پیشرفته جهت پیش بینی، مدل سازی، برنامه ریزی، تامین و تدارک، اجرا و نظارت و ارزیابی نتایج حاصله در راستای وظایف مدیریتی است.

فعالیت هر نظام اعم از تولیدی یا خدماتی با اتکا بر فناوری خاص آن امکان تداوم و استمرار دارد و صرف نظر از ماهیت فنی و صنعتی امر، فناوری دارای چهار جز است:

  1. تجهیزات و امکانات تولیدی و خدماتی
  2. مدیریت و سازمان
  3. نیروی انسانی
  4. دانش فنی

انجمن مهندسی صنایع ایران

از آنجا که رشته های مهندسی مرسوم نظیر مهندسی مکانیک، برق، ساختمان و ... بیشتر به ابعاد فنی صنعت (اجزای 1 و 4) توجه دارند. در فرایند کسب و کار رقابتی به تنهایی پاسخگوی مسائل پیچیده خدمات مهندسی و مدیریتی مدرن امروزی نیستند و به صورت نظام مند تحولات سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و باورهای انسانی را در چرخه حیات سیستم های مورد توجه خود، لحاظ نمی کنند.

برای رفع چنین کمبودهایی به ویژه طی چند دهه اخیر رشته مهندسی صنایع با بهره گیری از علوم ریاضی، فیزیک، اجتماعی، اقتصاد و فنون مهندسی به وجود آمده است.

باتوجه به مراتب فوق شاید مناسب بود این رشته با عنوان مهندسی مدیریت معرفی می شد، چرا که کاربردهای آن محدود به صنعت نیست و هر موسسه انتفاعی و غیرانتفاعی با جنبه صنعتی یا خدماتی می تواند از فنون و تکنیک های مهندسی صنایع بهره گیرد.

صرف منابع و حصول حداکثر نتیجه از منابع مصرفی چیزی نیست که منحصر به صنعت یا بنگاه خاصی باشد و امروزه با توجه به نیاز به ارتقای سطح بهره وری امری ضروری و حیاتی محسوب می شود که نشانگر بستر گسترده برای فعالیت های مهندسی صنایع تلقی می شود.

کلید حل این مسائل در دست مهندس صنایع است که با توانمندی های خود می تواند راهگشای آنها باشد.

اگر بخواهند برای یک کارخانه از بین سه نفر با شرایط یکسان و رشته های تحصیلی مهندسی مکانیک، برق و صنایع یک نفر را انتخاب کنند با توجه به اطلاعات یک مهندس صنایع، حتما او را برمی گزینند.

بنابراین مهندسی صنایع در حرفه ها و مشاغلی همچون، بانکداری، خدمات مشاوره ای، صنعت بیمه، شرکت های هواپیمایی، کشتیرانی، بیمارستان ها، کارخانجات، کشت و صنعت، خدمات شهری، استادیوم های ورزشی و یا هر مکان دیگری که نیاز به برنامه ریزی، هدایت و مدیریت و ارتقای بهره وری دارد کاربرد دارد.

می توان گفت یک مهندس صنایع هیچگاه به مشکل نبود کار برنمی خورد.