انجمن مهندسی صنایع ایران

شاخص عملکرد لجستیک (Logistics Performance Index- LPI) یک شاخص چندبعدی است که عملکرد بخش لجستیک یک کشور را ارزیابی می کند و از سال 2007 به صورت دوسالانه توسط بانک جهانی با همکاری تامین کنندگان لجستیک و صاحب نظران دانشگاهی تهیه می شود.

هدف از تدوین این گزارش کمک به کشورها برای شناسایی فرصت ها و تنگناهای خود در حوزه لجستیک تجاری و نیز توضیح هزینه های ناشی از عملکرد ضعیف آنها می باشد.

این شاخص عملکرد هر کشور را در شش حوزه که مهم ترین ابعاد صنعت لجستیک کنونی را شکل می دهد، اندازه گیری می کند.

این شش حوزه لجستیکی عبارت است از: کارایی فرایندهای ترخیص کالا، کیفیت زیرساخت های تجاری و جابجایی، سهولت دسترسی به کالاهای مختلف با قیمت رقابتی، کفایت و کیفیت خدمات لجستیکی، توانایی در تعقیب و ردیابی کالاهای ارسالی، مناسب بودن زمان تحویل محموله ها به مشتری در زمان برنامه یزی شده یا زمان مورد انتظار.

شاخص عملکرد لجستیکی در یک مقیاس از 1 (بدترین) تا 5 (بهترین) ارزش گذاری شده است. شش مولفه مرکزی از طریق مطالعات عملکرد لجستیکی بدست می آید. نتایج مطالعات پاسخ هایی است که بر مبنای مقیاس یاد شده اندازه گیری می شود، نمره نسبی شاخص عملکرد لجستیک از طریق نرمال نمودن نمره LPI بدست می آید. بنابراین، بهترین عملکرد حداکثر نمره LPI را از 1۰۰ درصد به خود اختصاص می دهد.

لازم به ذکر است که در کلیه گزارشات از پرسشنامه استاندارد شده متشکل از دو بخش بین المللی و داخلی استفاده شده است. در بخش بین المللی، پاسخ ها در شش زمینه کلیدی عملکرد لجستیک در هشت بازار اصلی کشور در این زمینه مورد ارزیابی قرار می گیرد.

در ادامه گزارش جایگاه ایران در شاخص عملکرد لجستیک در مقایسه با منطقه و کشورهای منتخب طی دوره 2007 تا 2016 قابل مطالعه است.

✅ جایگاه ایران در شاخص عملکرد لجستیک